۴۲
مهر ۱۷, ۱۳۹۳
۴۴: تصمیم با تو!
آذر ۷, ۱۳۹۳

سوخته ها تنها اند تا آنجا که گندش در بیاید تا شورش کنند، برخیزند تا حق خودشان را پس بگیرند و در راهش دوباره بسوزند…
آنها از نگاه دیگران اهمیتی ندارند. بی ارزش، بی تاثیر، خنثی و شکست خورده….
ادعایی می کنند اما اولین نفری که ردش می کند خودشان هستند. شکنجه می کنند خود را  با زغال های اطرافشان. زغال های کسی چند ساعت پیش مثل آنها بود همان ناله را می کرد و همان حرفا را میزد اما حال اثری از آن نیست و آنقدر احمق اند که از آنها درس بگیرند روی خاکسترشان لم داده اند و امید آتش زیر آن دارند که با یک لگد از بین می رود! و این پایان انقلاب سوخته های تنهاست!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *