۹۶: زندگی روزمره ی یک عاشق
مهر ۲, ۱۳۹۶
۹۸: تخیلات سرباز
بهمن ۶, ۱۳۹۶

انسان ها اسیر هستند. اسیر زمان اسیر مکان اسیر همدیگر، اسارت تحمل ناپذیری را تحمل می کنند، و این چرخه تکراری را به کرات ادامه می دهند. تا جان در بدن دارند، زنجیر های خون آلود خود را به این طرف و آن طرف می کشند. انسان ها اسیر هستند.  مخلوقان متوهمی که زندان‌بانش را می پرستند و زندان بانی که از دست زندانیان عاصی شده و تنها به مرگشان رضا می دهد. گریزی نیست از این زندان و زندان بان، و حتی گریزی نیست از این زندانیان متوهمی که قدم هایشان به کوتاهی افکارشان است… و زبان هایشان به بلندی زنجیرهای اسارتشان…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *